ZASTO JE PROPALA TITOVA JUGOSLAVIJA!?

IZMANIPULISANI NARODI

O MOGUCIM JUZNOSLOVENSKIM INTEGRACIJAMA, 

U ISKUSTVENO I POLITICKI ZNATNO IZMJENJENIM PRILIKAMA NA BALKANU 

        
 Titova Jugoslavija, kao jedna od najprestiznijih socijalistickih zemalja u istoriji razvoja svijetske demokratije, imala je dosta razloga da opstane, i opstala bi da smo bili mudriji, fleksibilniji i spremniji na promjene,
  jer, 

"NA OVOM SVIJETU SAMO MIJENA STALNA JESTE" - NEGOS, 

i da su juznoskovenski narodi sa aspekta vlastitih potreba i zelja 

bez uticaja poganih Bjelosvjetskih politika, 

samostalno odlucivali o njenoj sudbini. 

         
 Nema sumnje da bi,  u iskustveno i politicki znatno izmjenjenim prilikama na Balkanu, neka vrsta Zajednice Juznoslovenskih naroda mogla biti opet uspostavljena i sa mnogo razloga i izvjesnosti, uspjesno funkcionirati kao:

- JEDINSTVENO JUZNOSLAVENSKO TRZISTE  ( kao nizi oblik integracije, a svodio bi se na maksimalnu otvorenost i propustljivost medjusobnih granica za potrebe transporta, trgovine, kretanje roba i ljudi, ... ) 

ili, 

- KONFEDERACIJA JUZNOSLAVENSKIH DRZAVA ( kao kompleksniji oblik udruzivanja ) u okviru kojeg bi bivse jugoslovenske republike, odnosno drzave nastale raspadom Titove Jugoslavije zadrzale status drzave i kao takve imale status konstitutivne jedinice u sastavu KONFEDERACIJE JUZNOSLAVENSKIH DRZAVA. 

       U okviru Konfederativne jedinice narodi bi samostalno uredjivali i odlucivalii o pojedinim unutrasnjim pitanjima kao sto su: bezbjednost, zdravstvo, obrazovanje, sluzbeni jezik, a na nivou Juznoslovenske Konfederacije o pitanjima od zajednickog interesa,  kao sto su: odbrana, trgovina, transport roba i ljudi ( i svim drugim pitanjima o kojima se medjusobno dogovore ). 

    Medjutim, stvaranja neke Nove, Stare Jugoslavije, u kojoj be se 

govorio samo jedan sluzbeni jezik ( npr. SRPSKO - HRVATSKI ) a negirali svi drugi, 

u kojoj bi se primjenjivao samo jedan, jedinstveni skolski program ( sa istorijom, knjizevnoscu, naukama, umjetnoscu,.. ) u kojem se favorizuju jedni a zanemaruju drugi narodi, 

u kojoj bi se pojedinim narodima ( Crnogorcima, Makedoncima, Albancima,.. ) osporavalo pravo na upotrebu vlastitog imena, a 

pripadnici Bosnjackog naroda jednostrano,  istorijski i naucno neopravdano,  svodili na jednoreligijsku pripadnost i nazivajuci ih "Muslimanima" njihovo nacionalno ime politicki ciljano zamjenjivalo vjerskim, sto bi sa pozicija VELIKOSRPSKE i VELIKOHRVATSKE politicke prakse u bivsoj Jugoslaviji znacilo: muslimani, pravoslavci i katolici, u BH nemaju nacionalno ime i po nacionalnosti mogu samo biti Srbi,  Hrvati ili Muslimani,  pravoslavne, katolicke ili islamske vjeroispovjesti , sto na politicki i nacionalno osvescenim Balkanskim prostorima danas nebi bilo moguce. 

       Svakako, ovo su samo neki od problema radi kojih je propala Titova Jugoslavija, koji su se ( kao poslijedica VELIKOSRPSKIH I VELIKOHRVATSKIH aspiracija, godinama akumulirali i stvarali nezadovoljstvo na jugoslovenskim prostorima, sto je na kraju dovelo i do krvavog rata, koga su na podrucju Bosne i Hercegovine vodile susjedne republike, Hrvatska i Srbija. 

      U tom politickom kontekstu, tadasnji Predsjednik Predsjednistva Bosne i Hercegovine Alija Izertbegovic je izrekao onu famoznu i kontradiktornu misao: 

- "OVO NIJE NAS RAT" -

 otvoreno ukazujuci Svijetu na cinjenicu ko i zasto vodi rat na podrucju Bosne i Hercegovine, sto je kod hrvatske strane ( koja je bila u ubjedjenju da ce pored bosanskih katolika i bosanski muslimani bezuslovno podrzati ideju o Velikoj Hrvatskoj ) izazvalo dosta razocarenja i nezadovoljstva. 

       Naravno, ovu Izetbegovicevu izjevu ne treba shvatiti i tretirati kao cjelovitu politicku platformu odbrane BiH. Bio je to samo jedan od mnogih ( kompleksnosti politickih prilika ) neadekvatnih pokusaja da se Bosna zastiti ili odbrani od onoga sto je slijedilo, odnosno, Izetbegovicev pokusaj da se izbori za neku vrstu BOSANSKE NEUTRALNOSTI u ratu koji "NIJE BIO NAS", ali, ruku na srce, ( u tome i jeste njena kontradiktornost ) koji se ponajvise ticao bas nas Bosanaca i s tog aspekta, bio je to itekako, i ponajvise "NAS RAT".

Stoga, samo po sebi, namece se pitanje: 

- KAKO NETKO, U RATU, U KOME SE PONAJVISE RADI O NJEGOVOM VLASTITOM OPSTANKU, MOZE BITI NEUTRALAN!? 

         Da se Izetbegovic nekim slucajem, nakon sto je izrekao ovu kontraversnu misao obratio Ujedinjenim Nacijama, zatrazio i isposlovao od medjunarodne zajednice da se Bosna i Hercegovina proglasi zasticenom zonom,  jer "OVO NIJE NAS RAT" bio bi to jedino moguc, jedinstven i izvodljiv koncept odbrane u postojecim politickim prilikama u Bosni, a ishodi rata bi zasigurno bili daleko manje tragicni. Ali , tako nesto nije bilo izvodljivo, prije svega iz razloga sto je gotovo 2/3 clanova vlade BiH bilo apriori za kapitulaciju Bosne i Hercegovine, odnosno,  podrzavao velikohrvatske i velikosrpske ideje koje su se medjusobno sukobljavale bas ovdje, na teriroriji Bosne i Hercegovine na stetu jedinstva Bosanskog naroda!? 

          Dakle, sta je to,  i dali je u pisanoj istoriji, vojnoj doktrini ili strategiji ratovanja uopste postojao adekvatan nacin da se Bosna odbrani u situaciji kada regularne vojske i paravojne jedinice iz susjednih drzava Srbije i Hrvatske, naoruzane najmodernijim naoruzjem, na ocigled citavog Svijeta neometano ulaze na podrucje Bosne i Hercegovine i cine sve moguce u nastojanju da realizuju svoje veliko imperijalisticke ideje, pri tom krseci sva moguca pravila, medjunarodne konvencije i civilizovane principe ratovanja. 

         A da bi situacija bila jos i kompleksnija, u Bosni i Hercegovini nije postojala JEDINSTVENA IDEJA, KONCEPT, ZELJA ili SPREMNOST da se Bosna brani, jer, u Bosni su postojala tri entiteta od kojih su bosanski pravoslavci i bosanski katolici ( naoruzani zahvaljujuci JNA, katolickoj Evropi i pravoslavnoj Rusiji ) bili spremni da poloze oruzje, odnosno ratuju za interese Velike Srbije i Velike Hrvatske, a Bosanski muslimani, koji su u mnogome ( i prije nego sto je Cllintonova administracija kod medjunarodne Zajednice isposlovala embargo na isporuku oruzja Bosanskim muslimanima i tako onemogucila da brane jedinstvenu Bosnu i Hercegovinu ) bili razoruzani iznutra idejama kao sto je ona Izetbegoviceva: 

"OVO NIJE NAS RAT".

         Dakle, danas, kada smo u statusu pecalbara, izbjeglica i raseljenih osoba sagledali ovaj Svijet sa sve cetiri njegove strane, moralo bi biti jasno svima,  gdje smo to grijesili u Titovoj Jugoslaviji a gdje smo to zasigurno bili bolji od svih drugih? Kako se, npr. nasuprot stogodisnjoj Bosanskoj praksi, u tom istom nesavrsenom Svijetu, vrlo lako postaje Nijemac, Kanadjanin, Australijanac, Amerikanac, a kod nas u Bosni , - Ej, Bosno moja, - stotinama godina radjali se Srbi, Hrvati i Muslimani, a umirali Bosnjaci. 

Eto, zato smo mi u Bosni imali

hrvatske pjesnike, rodjene u Modranu kod Dervente, 

srpske rezisere, "cija je domovina Srbija" rodjene u Sarajevu , 

srpske knjizevnike i umjetnike rodjene u Visegradu i Bosanskom Samcu, i 

uske, tipicno Bosanske sokake sa nazivima Srpskih heroja,... 

       Pa Bosanaci bolan, nisu bili ni Ivo Andric, ni Mesa Selimovic, ni Emir  ( krsteno Nemanja ) Kusturica sa Bas Carsije, i mada, - kako to Vesna Pesic na Beogradskoj televiziji rece: 

- "Nije njemu domovina Srbija, - domovina mu je Bosna i Hercegovina - sram ga bilo..."

         Eto, zasto smo mi na Balkanu imali rat, a trebalo nam je samo par (  ne stotine )  godina da provedemo u statusu pecalbara, izbjeglice, ili raseljenih osoba u nekoj od tih tudjih zemlja i postanemo Nijemci, Japanci, Mongoli, Amerikanci,.. 

KRATKA PRISJECANJA IZ ISTORIJE BALKANA 

"Osnovni razlog radi kojeg pišem o drevnoj povijesti Bosne jest taj što mislim da se uzroci ovog rata ne kriju u drevnoj povijesti Bosne" - kaze Noel Malcolm, u predgovoru knjizi "Bosna: Kratka povijest"

Osnovni razlog zasto ja objavljujem ova "Kratka prisjecanja iz Istorije Balkana" je taj sto smatram da uzroke rata u Bosni,  

izmedju ostaloga, i prije svega, treba traziti i "u drevnoj povijesti, "

a Rat u Bosni je poodavno vec postao dio te iste "drevne povijesti."

Stoga, nemoguce je raspravljati o Ratu u Bosni a da se ne govori i o istorijskom razvoju njegovih uzroka.  

MOGLI SU DA BUDU SVE, 

SAMO NE ONO STO SU UISTINU BILI 

     Dolaskom Slavena na teritoriju Bosne i Hercegovine 602. godine n.e. gdje su do tada uglavnom zivjela Ilirska plemena, usljedio je period mijesanja, ujedinjavanja i slavenizacije na ovim prostorima. Plemena su se ujedinjavala i tako su nastali BOSONI ili BOZE koji zadrzavaju neke osobine i obicaje starosjedilaca obogacene novim jezikom i kulturom, prije svega obrade zemlje, koje su sa sobom donijeli Juzni Slaveni. 

Vremenom, dolazi do raslojavanja stanovnistva, stvaranja drustvenih slojeva i Bosna pocinje da dobiva prva drzavna obiljezja. 

U XI stoljecu vecina bosanskih plemena vec se ujedinila i 1159 godine prvi poznati ban Bosne, Boric, teritorijalno zaokruzuje Bosansku drzavu. Tu su bili udareni prvi drzavni temelji i prvi korijeni upotrebe nacionalnog imena BOSNJANI, koji su po vjeri, jos uvijek bili bogumili. 

      U periodu od XI do XV stoljeca u Bosni su se smjenjivali mnogi banovi i kraljevi, a iako je Vatikan tamo vec godinama slao svoje nuncije u namjeri da Bosnu pokatolici, svi su oni uglavnom bili lojalni Bosni i staroj Bogumilskoj vjeri. 

     Bosanci su bili vjerni svojoj bosanskoj crkvi sve do pada Bosne 1463. godine pod Otomansku imperiju, kada u Bosnu prodire Islam. 

Pocetakom turske vladavine, kao vid otpora i nacin distanciranja od Turaka Osmanlija, u Bosni se formira nacionalno ime BOSNJACI ( BOSNJACI KATOLICI - "KRSCANI" ,  BOSNJACI PRAVOSLAVNI - "RISCANI" i BOSNJACI - MUSLIMANI ) sto potvrduje dijalog Turskog Begler Bega i Husein Kapetana Gradascevica, u carigradskoj tamnici, noc prije nego sto su Turci presudili cuvenom Bosnjackom kapetanu: 

- Digao si se protiv carskog dvora Husein kapetane. 

- Jesam Begler Beze, jer ste zulum cinili po Bosni - odgovorio je Husein kapetan. 

- A i fes ti smeta, sta imas protiv fesa na glavi slavnog turskog vojnika, Huseine kapetane? 

- Nemam nista, ako je na njegovoj glavi, ali ako ga u Bosni na silu stavljate na nasu Bosnjacku, imam, Begler Beze. 

- Sta Bosnjacku, i u Bosni!? Nema vise Bosne, a nece biti ni Bosnjaka, Huseine,.. Gines za drzavu koja nikad nije postojala, niti ce.

- Ima Bosne, Begler Beze, i Bosnjaka u njoj. Bili su prije Vas i ako Bog da, bice i poslije Vas! 

         Medjutim, tragicna sudbina Bosne i njenog Bosnjackog naroda nastavlja se s prvim modernim popisom stanovnistva u Bosni 1862.g. kada Hrvatska salje u Bosnu Klementa Bozica a Srbija Teofila Petranovica sa namjerom da Bosnjacke katolike i Bosnjacke pravoslavce pripreme da se izjasne po prvi put kao Hrvati i Srbi. 

To je ujedno i prvi istorijski dokaz koji govori o 

 Velikohrvatskim i Velikosrpskim  teritorijalnih aspiracijama u Bosni. 

       Kaludjer TEOFIL PETRANOVIC, po dolasku u Sarajevo, osnovao je drustvo za propagandu i uvodjenje imena Srbin, prije svega medju pravoslavnim seljastvom. 

       Clanovi ovog Drustva su izlazili na sarajevske carine gdje su docekivali seljake i govorili im da oni ne treba da se zovu "RISCANI" nego SRBI. 

Medju Sarajevskim katolicima slicno drustvo osnovao je KLEMENT BOZIC, kome su u sirenju Hrvatskog imena medju katolicima uglavnom pomagali mladji franjevci. 

        Zemaljska vlada za Bosnu i Hercegovinu je 4. oktobra, 1907. jednom internom naredbom obavjestila sve organe vlasti, da se ZEMALJSKI JEZIK, od sada ima svuda u Bosni sluzbeno nazivati SRPSKO - HRVATSKIM, odnosno HRVATSKO - SRPSKIM. Time je zvanicno ukinut i naziv "BOSANSKI JEZIK".

Do sluzbenog priznanja bosanske nacionalnosti u Bosni pod nazivom "MUSLIMANI" ( kojeg li politickog cinizma ) doslo je 1971. godine. 

Dakle, ovo su samo neka kratka prisjecanja 

iz istorije koja su  akumulativno imali snaznu  ulogu u dogadajima 1992. godine, 
 a koja govore o Narodu koji je kroz dugu istoriju mogao da bude sve
 ( Srbi, Hrvati, Muslimani, Neopredjeljeni,.. ) 
samo ne ono sto je uistinu bio, 

Bosnjaci. 

NIJE DAVNO BILO, 

SVEGA MI SVIJETA, 

NEMA PET'NEST LJETA 

KAD U NASOJ BOSNI PONOSITOJ 

I JUNACKOJ ZEMLJI HERCEGOVOJ 

OD TREBINJA DO BRODSKIJEH VRATA 

NIJE BILO SRBA NI HRVATA 

A DANAS SE KROZA SVOJE HIRE 

OBA STRANCA K'O U SVOME SIRE 

OBA SU NAS GOSTA SALETILA 

DA NAM OTMU NAJSVETIJE BLAGO, 

NASE IME PONOSNO I DRAGO"

(Safvet-beg Basagic, 1891) 

BOSANAC - ZAUVIJEK

Pa tko su to, onda, 
i gdje su to nestali Bosanci!? Kao da ih u Bosni nikada i nije bilo... 

A kako bi postojala i mogla opstati drzava bez vlastitog naroda, i narod bez drzave, istorije, kulture i vlastitog jezika? 

Bilo ih je ovdje. Mozda ne u skolskim programima,  nazivima Bosanskih Institucija i uskih bosanskih sokaka, ali ih je uistinu bilo, i jos uvijek ih ima na sve cetiri strane Svijeta i u sve tri svijetske religije. 

A ako ih niste sreli, kao sto ni Boga nikada ne vidjeste, ne znaci da ih nema, da ne postoje i da ih stotinama godina u Bosni nije bilo, i kako to rece Dr. Radovan Karadjic ( BOSANSKI SRBIN -  RODJEN U CRNOJ GORI, - u selu Petnica kod Šavnika - na Durmitoru)  da nas u Bosni nece ni biti. 

- "Ima Bosne, Begler Beze, i Bosnjaka u njoj. Bili su prije Vas i ako Bog da, bice i poslije Vas! - odgovora mu kapetan Gradascevic.

 A bice ih i poslije Milosevica, Tudmana, Izetbegovica i  Stare Jugoslavije. 

        Stoga, i mada eto,  silom prilika postadoh gradjaninom Svijeta i spoznadoh sve njegove ljepote i raskos, -  hvala Svijetu, i hvala Americi na njihovom gostoprimstvu, - ali ja,  nikada nisam pripadao ondje pa makar me tamo i sahranili.

Ja nikada nisam pripadao tamo gdje su me pisali i bio ono kako su me pisali. 

Nikada nisam bio "Opredjeljen" ( sto bi u bivsejugoslovenskom politickom zargonu znacilo: Srbin, Hrvat, Musliman,   i mada su me i tako pisali,  a ja, ni protiv jednih ni protiv drugih ni protiv trecih nikada nisam imao nista protiv, - jer to nikada i nije bio "moj rat."

            

                   Nikada nisam bio ni "Neopredjeljen" mada su me i tako krstili. 

Ja pripadam jedino tamo,  gdje mi je dusa ostala i gdje su me vec poodavno zaboravili i moji najblizi,  

 a bio sam uvijek ono sto nikada nisam mogao biti, - 

ne po opredjelenju, vec po rodjenju, - ne iz prkosa nekome, - vec kao istorijski fakt, - i ako to vec nisam mogao biti u Zemlji mojih pradjedova - u cije temelje je ugradjena i moja mladost,
 bicu evo ovdje, u tudjini, ono

sto su mi vjekovima uskracivali da budem tamo, -  Bosnia for ever! 

Umjesto zakljucka 

        

          Da se u Titovoj Jugoslaviji uistinu moglo i zelilo pronaci trajno i cjelovito rijesenje Bosanskohercegovackog nacionalnog pitanja,  cime bi se zauvijek otklonile Srpskohrvatske aspiracije prema Bosni, onda se slobodno izjasnjavanje po nacionalnom pitanju u BiH moralo omoguciti i bosanskim Srbima i Hrvatima, katolicima i pravoslavcima,  i svim "neopredjeljenim"  koji su se rodili ili zivjeli ondje, ( a ne samo muslimanima ) jer, kao sto se to  potvrdilo sa prvim  popisom stanovnistva u BiH,  davne 1862 godine, kada se veliki broj bosanskih "krscana" i bosanskih "riscana" nacionalno izjasnio kao Hrvati i Srbi, nije iskljuceno da se i danas, u znatno izmjenjenim politickim prilikama, jedan broj Bosanskih Srba, Hrvata, katolika, pravoslavaca, i drugih "neopredjeljenih" nebi izjasnili kao Bosanci izvjesne vjeroispovjesti. 

   

          Bio bi to svojevrstan i sveobuhvatan test za sve nas, a ne samo za aktuelne bosanske lidere i buducnost Bosne, jer ukoliko su veliko imperijalisticke ideje na ovim balkanskim prostorima uistinu i zauvijek pobjedjene, onda bi organizovanje i realizacija sveobuhvatnog popisa stanovnistva i slobodnog izjasnjavanja po nacionalnom pitanju u Bosni i Hercegovini bio svojevrstan i nepobitan dokaz  ove istorijske pobjede na trnovitom putu ucvrscivanja Bosanskohercegovacke drzavnosti i sigurnosne situacije na Balkanu. 

    Ukoliko se Bosanski lideri i danas ne mogu usaglasti oko realizacije jednog takvog jedinstvenog projekta, kao sto se nisu mogli usaglasiti ni 1992. oko jedinstvenog programa odbrane Zemlje, onda je tesko povjerovati da su Veliko Srpske i Veliko Hrvatske imperijalisticke aspiracije na Balkanu zauvijek otklonjene i da je poslijednjim ratom Balkanska kriza zauvijek prevazidjena, sto bi sa aspekta nekih buducih juznoslavensjih integracija  bilo vrlo nepovoljno, jer tesko je povjerovati da bi razlozi radi kojih je propala jedna Jugoslavija ( i ma da nisu bili nepopravljivi ) mogli biti ponovo ugradjeni u nesto novo, sto bi  trebalo biti bolje i imati drugaciju sudbinu od onoga sto je iz istih razloga  propalo. 

       Ukoliko bivsi predsjednik Predsjednistva Bosne i Hercegovine, Alija Izetbegovic nije bio u stanju da to ucini u vrijeme rata, a danasnji lideri u BiH se tome opiru u vrijeme mira, narod ima pravo da iskaze svoju volju i zatrazi pomoc kod UN i Svijetske zajednice u organizovanju i izvodjenju prvog sveobuhvatnog izjasnjavanja drzavljana Bosne i Hercegovine po nacionalnom pitanju, a potom i sveobuhvatnom referendumu o mogucim integracijama Juzno Slavenskih naroda na podrucju bivse Jugoslavije. 

          

 I mada u Balkanskoj istoriji nikada nisu cvijetale ruze, 
balkanski narodi nikada nisu bili izmanipulisani do te mjere kao 1992. godine,  nikada vise nisu bili svjesni toga, i nikada nisu imali vise razloga da kreiranje Istorije buducnosti na Balkanu uzmu u vlastite ruke. Ako to ne urade danas,  dok su rane jos uvijek svjeze i bolne, 

nitko to za njih nece uciniti sutra.

         

                Dakle, i bez obzira koliko se,  potpisivanje Peticije o izjasnjavanju po nacionalnom pitanju u Bosni 
 i organizovanje Referenduma o mogucim integracijiama juznoslovenskih naroda na Balkanu 
nekome cinilo neostvarljivim,
 ja u principu i apriori podrzavam i cvrsto vjerujem u ovu i svaku drugu
 ideju koja spaja a ne razdvaja ljude i narode.   
I  mada ateista po ubjedjenju, ja vjerujem u bozansku ideju da su svi ljudi na ovome Svijetu braca i sestre, 
a mi, Juzni Slaveni, kao dio tog univerzalnog Bozanskog naroda,
 bez obzira na sopstveno ime i boga kome se obracamo, imamo jos i razlog vise
 da zivimo zajedno. A tada nas nitko nebi mogao zavaditi i pobjediti.
Cak ni ovosvjetski bauk - Amerika.

Ibrahim Pelesic